Strona główna Skanuj telefonem! FreeStyle Libre Forum dyskusyjne Facebook Twitter NK YouTube Instagram Snapchat RSS Kontakt
  1. Wiadomości
  2. O cukrzycy
  3. Porady
  4. Sprzęt i leki
  5. Więcej
  6. Przydatne
  7. O portalu
Wtorek, 22 października 2019 r. diabetyk24.pl
Accu-Chek Solo
Sklep dla diabetyków
mylife YpsoPump
Artykuły
O cukrzycy
Cukrzyca typu 2
Odżywianie
Pompy insulinowe
Monitoring glikemii
Glukometry
Nakłuwacze
Peny
Insuliny

Dodaj komentarz
Psycholog radzi

Diagnoza cukrzyca - nasze emocje
część 1/2

Każda osoba, która dowiedziała się, że jej życie będzie musiało ulec zmianie, ze względu na wykrycie choroby przewlekłej, doświadcza wielu emocji. Dla osoby z cukrzycą powstaje nowa rzeczywistość. Chorobie towarzyszą określone sytuacje wpływające, poza sferą emocji, na sferę motywacyjną i poznawczą.

Każdy na swój własny sposób próbuje dostosować się do nowej sytuacji związanej z "byciem z cukrzycą". Obserwując reakcje osób ze zdiagnozowaną chorobą przewlekłą, zauważono, że pewne odczucia, wiążące się z funkcjonowaniem w sytuacji choroby, powtarzają się. Kiedy zdamy sobie sprawę z tego, jakie reakcje i jakie stany emocjonalne mogą powstawać w związku z cukrzycą, możemy zrozumieć nasze emocje i zachowania, starać się na nie wpłynąć.

Stany emocjonalne, które mogą się pojawić w trakcie funkcjonowania z cukrzycą, to:
  • zaprzeczenie, lęk i izolacja
  • gniew
  • targowanie się
  • depresja
  • pogodzenie się, akceptacja
Nie każda osoba z przewlekłą dolegliwością przechodzi przez wszystkie te stadia, niektóre mogą być w ogóle pominięte. Inne osoby natomiast wracają do wcześniejszych stadiów by znów zaakceptować cukrzycę. Faza akceptacji może także w pełni nie wystąpić.

Diagnoza-cukrzyca. Zetknięcie się z czymś nowym, które jawi się jako coś groźnego. Bardzo wiele osób nie chce dopuścić do świadomości tego, że stwierdzona cukrzyca jest chorobą nieuleczalną. Słuchając rad lekarza dotyczących zmiany trybu życia, rzucenia nałogów, podawania insuliny, nie chcą się do tego zastosować. Często bywa tak, że lekarze nie umieją przekazać w zachęcający sposób informacji o chorobie, co u pacjenta wywołuje lęk, niepewność i może nawet prowadzić do zniechęcenia do wizyt lekarskich.

Wiele oczywiście zależy od osobowości chorego i jego wieku. Sytuacja wykrycia choroby jak i pobytu w szpitalu jest trudna zarówno dla rodziców małego dziecka jak i dla samego dziecka. Rodzice czują się przytłoczeni wielością informacji o chorobie a dziecko jest często bardzo zdezorientowane nową sytuacją.

Młodzież, dorośli chorzy, zastanawiają się nad możliwymi zagrożeniami, powikłaniami, o których przeważnie wspomina lekarz. Osoba z cukrzycą może szukać wtedy ucieczki w odosobnienie. Pojawienie się tych odczuć, jeśli nie staje się stałym sposobem radzenia sobie z chorobą, jest czymś normalnym.

Po dotarciu informacji do świadomości, przetworzeniu ich, często powstaje towarzyszące temu uczucie gniewu. Skierowany przeciwko najbliższemu otoczeniu, przeciwko lekarzowi, rodzinie, losowi, Bogu, w efekcie przeciwko sobie samemu. Można winić siebie za styl życia, zaniedbanie zdrowia, doszukiwać się drobiazgowo w sobie przyczyn choroby. Większość diabetyków, doświadczyła lub doświadcza tej emocji. Eskalacja gniewu może następować, gdy osoba z cukrzycą zetknie się z codziennością wstrzykiwania insuliny, przestrzegania diety, godzin posiłków. Osoby z cukrzyca typu 2 doświadczają zwykle gniewu związanego z decyzją lekarza o włączeniu od samego początku insulinoterapii, co aktualnie staje się standardem leczenia.

Negatywną konsekwencją pozostania w stadium gniewu jest niechęć do dostosowania się do leczenia, zmiany diety, wysiłku fizycznego. W rozmowach z pacjentami doświadczającymi gniewu słyszę pytanie - dlaczego ja? Dlaczego nie osoba 80-cio letnia, u schyłku życia, która nic już więcej nie ma do zrobienia. W tym momencie bardzo ważne jest wsparcie bliskich, którzy powinni z dużym zrozumieniem spojrzeć na sytuację chorego. Może być to trudne, gdyż rodzina osoby z cukrzycą czuje się czasami odrzucona, zraniona wybuchami gniewu chorego. Diabetyk, tak jak każdy człowiek, ma prawo czuć gniew a bliscy powinni próbować zrozumieć te emocje i po jakimś czasie porozmawiać o sytuacji choroby.

Mimo niepokoju, lęki i gniewu, osoba z cukrzycą przyjmuje wiedzę i stosuje ją w praktyce. Zdarzają się jednak pacjenci, którzy targują się z chorobą. Osoba taka decyduje się przestrzegać zaleceń lekarskich w mniejszym lub większym stopniu, pod warunkiem, że lekarz obieca brak powikłań w dalszym życiu lub cofnięcie tych, które się już pojawiły. Ma to często miejsce przy wykryciu cukrzycy typu 2. Stawiając warunki przestrzegania zasad, osoba próbuje sprawować jak największej kontroli nad swoim życiem.

część druga ->


Jeśli jeszcze tego nie zrobiliście, koniecznie polubcie nasz profil na FB!



reklama


XXI Zjazd PTD



Najnowsze komentarze [7]

Masz swoją opinię na ten temat? Tu jest miejsce, gdzie możesz ją wyrazić! Pisz, komentuj
i dyskutuj. Pamiętaj o tym, że nie będą tolerowane niecenzuralne wypowiedzi i wulgaryzmy.

~Łukasz  IP: 188.146.162.xxx(2018-03-21 12:23:28)
Bardzo ważny tekst. Cukrzyca to zawiły problem, wielowątkowy. Czasami pomoc psychologa jest niezbędna. W moim przypadku dopiero pomoc od kilku specjalistów, którą otrzymałem w Diab Serwis w Chorzowie, sprawiła, że naprawdę lepiej żyje mi się z cukrzycą. Również pomoc od psychologa.

~solonit  IP: 87.207.35.xxx(2011-10-03 08:28:21)
Byłam w śpiączce bez szans na powrót do życia... Już od miesiąca jestem w domu , jestem w szoku, ponieważ mam nihilistyczna blokadę i nie mogę podać sobie insuliny Nie bez znaczenia jest też fakt, że latami żyłam w permanentnym stresie i tylko sporadycznie wychodziłam z domu Na dzień dzisiejszy jestem dogłębnie załamana i już od ponad tygodnia nie idę do lekarki od cukrzycy, ponieważ jest mi wstyd, że nie mogę sobie sama podać insuliny a już wkrótce osoba, która daje mi zastrzyki tez nie będzie mogła móc.

~KASIA  IP: 81.161.196.xxx(2011-09-25 11:53:28)
Ja choruję od 1996 roku,czyli 15 lat.I nigdy w życiu nie zaakceptuje czegoś,co mi "popsuło" mój świat,pokrzyżowało plany.Z cukrzycą nie idzie normalnie żyć.:(:(:(same rygory jak w więzieniu:(moje gg 37294257. kiedyś psycholog kazał mi pracować nad akceptacją cukrzycy.Jak mam zaakceptować coś ,co mi utrudnia od 15 lat normalne funkcjonowanie?:(

~Fafik  IP: 79.184.49.xxx(2009-10-22 20:52:23)
zycie to nie bajka... trzeba sie dostosowac...

~ela  IP: 83.3.214.xxx(2009-05-27 10:35:23)
nie wiem jak inni, ale ja do tej por a mija juz 7 rok choroby nie potrafie jej zaakceptować, mam żal (sama nie wiem do kogo), że akurat mnie to spotkało, nie mam w nikim oparcia...

~Magda  IP: 77.236.0.xxx(2009-01-12 15:25:19)
Moj narzeczony ma cukrzycę. Niedawno sie o niej dowiedzieliśmy. Trudno jest teraz rezygnować z prodoktow, ktore jadl do tej pory, ale przyjmuje to wszystko z usmiechem. Wazne jest aby nasi slodcy mieli w nas wsparcie i abysmy byli dla nich zrodlem motywacji i pociechy. To naprawde bardzo wazne i nie zapominajmy o poczuciu humoru. Nawet w chorobie musimy znalezc sens bo inaczej zycie stanie sie beznadziejne. Pozdrawiam wszystkich slodkich :-)

~agusia  IP: 83.23.85.xxx(2007-09-18 21:13:12)
Gdy rozpoznano mi cukrzycę szczerze mówiąc nie bardzo mnie to ruszyło. Wiedziałam, że moje życie jakoś się zmieni. I wszystko było dobrze. 2 lata po wykryciu mojej cukrzycy zaczął się gniew, depresja, izolacja... Jakoś to już mam za sobą, aczkolwiek pamiętam, że trwało to dość długo zanim się pogodziłam i zaakceptowałam siebie i swoją chorobę! Życzę Wam powodzenia ;)


Powrót Do góry



mojacukrzyca.org - Psycholog radzi: Diagnoza cukrzyca - nasze emocje
Jeżeli na tej stronie widzisz błąd lub masz uwagi, napisz do nas.


Dana Diabecare R
Contour Plus One
Igły Insupen
Przydatne
Informacje
Ogłoszenia
Sklep dla diabetyków
Kącik literacki
Wszystko o Accu-Chek
Specjalista radzi
Polecamy
DiABEtyK
Na komputer i telefon
Ministerstwo Zdrowia
Światowy Dzień Cukrzycy
Cukrzyca tamtych lat
DME obrzęk plamki
Ciekawostki
O portalu

Redakcja portalu | Napisz do redakcji | Newsletter | O portalu | Media o portalu | Linki | Partnerzy | Nasze bannery | Logo do pobrania | Patronat medialny
Portal mojacukrzyca.org ma charakter jedynie informacyjny. Wszelkie decyzje odnośnie leczenia muszą być podejmowane w porozumieniu z lekarzem i za jego zgodą.
Portal jest prowadzony przez osobę fizyczną wyłącznie w celach osobistych. | Copyright © mojacukrzyca.org 2001-2019 Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Ostatnia modyfikacja: Wtorek, 22 października 2019 r.

Zadaj pytanie on-line