Według najnowszych zaleceń lekarzy specjalistów wprowadzona prostopadle igła o długości 4 mm jest wystarczające długa, aby dotrzeć do tkanki podskórnej, przy bardzo niewielkim ryzyku wykonania iniekcji domięśniowej lub śródskórnej. Igłę 4 mm uważa się za najbezpieczniejszą igłę do wstrzykiwaczy dla dorosłych i dzieci, bez względu na wiek, płeć czy pochodzenie etniczne i BMI.Wykład na temat "Międzynarodowe zalecenia dotyczące techniki podskórnego podawania insuliny" wygłosiła prof. dr hab. n. med. Przemysława Jarosz-Chobot podczas majowego XX Zjazdu Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego w Lublinie.
Igły 4 mm można bezpiecznie i skutecznie stosować też u pacjentów otyłych. Są one preferowane, choć dopuszcza się również stosowanie igieł o długości 5 mm. Jeszcze kilkanaście lat temu standardem były igły o długości 12 mm, później korzystało się z żółtych ósemek. Wiele osób do dzisiaj wykonuje zastrzyki przy użyciu 8 mm igieł, podczas gdy są one aż dwukrotnie za długie niż to jest wymagane. W przedstawionym podczas wykładu zestawieniu wynika, że aż 66% iniekcji igłami 8 mm pod kątem prostym wykonywane jest domięśniowo - co jest ewidentnym błędem i może prowadzić do nieprawidłowego wchłaniania insuliny i złych wartości poziomów cukru we krwi.
Jak wykonać zastrzyk?
Wkłucie przy pomocy igły 4 mm należy wykonać prostopadle (pod kątem 90 stopni do powierzchni skóry), nie pod mniejszym kątem, bez względu na to, czy fałd skórny jest uniesiony. U małych dzieci (do 6. roku życia) i bardzo szczupłych dorosłych należy unieść fałd skóry i wprowadzić do niego igłę 4 mm pod kątem prostym. Zastosowanie igieł 4 mm u pozostałych pacjentów nie wymaga unoszenia fałdu skóry.U dzieci powyżej 6. roku życia można - zamiast iniekcji w fałd skóry - wykonać wkłucie pod kątek 45 stopni przy użyciu igły 6 mm, ponieważ faktyczna głębokość wkłucia wynosi wtedy około 4 mm.
Wkłucie w ramię przy użyciu igły powyżej 6 mm wymaga uniesienia fałdu skóry, przez co musi jej wykonać osoba trzecia.
Podczas wykonywania iniekcji należy unikać powstania wgłębienia w skórze, ponieważ może to spowodować zbyt głębokie wkłucie i wprowadzenie substancji do mięśnia.
Podawanie insuliny w ciąży
Brzuch jest bezpiecznym miejsce podania insuliny w ciąży. Z uwagi na zmniejszenie grubości tkanki tłuszczowej w wyniku powiększenia macicy, kobiety ciężarne (bez względu na typ cukrzycy) powinny używać igieł do wstrzykiwaczy o długości 4 mm.- Pierwszy trymestr: nie ma konieczności zmiany miejsca ani techniki podawania insuliny.
- Drugi trymestr: insulinę można wstrzykiwać w boczne ściany brzucha, unikając obszarów tkanki podskórnej otaczającej płód.
- Trzeci trymestr: insulinę można wstrzykiwać w brzuch, pod warunkiem uniesienia fałdu skóry. W przypadku obaw pacjentka może też wstrzykiwać insulinę w uda, ramię lub boczne ściany brzucha.
Uwagi ogólne dotyczące podawania insuliny
Przed wykonaniem wkłucia pacjent powinien ocenić miejsce wkłucia. Iniekcje należy wykonywać czystymi rękami, w przygotowane i czyste miejsce na skórze.Jeżeli miejsce wkłucia jest zabrudzone lub pacjent znajduje się w otoczeniu, w którym łatwo o infekcję (np. w szpitalu lub domu opieki), należy to miejsce zdezynfekować. Jeżeli do dezynfekcji użyto alkoholu, przed wykonaniem iniekcji należy odczekać aż skóra całkowicie wyschnie.
Poza szpitalem i domem opieki nie ma zazwyczaj konieczności dezynfekcji miejsca wkłucia.
Nie należy wykonywać wkłucia w miejsca z lipohipertrofią, stanem zapalnym, obrzękiem, owrzodzeniem lub objęte zakażeniem.
Zobacz też inne środki do wspomagania leczenia cukrzycy na stronie dezynfekcja24.com
Masz swoją opinię na ten temat? Tu jest miejsce, gdzie możesz ją wyrazić! Pisz, komentuj i dyskutuj. Pamiętaj o tym, że nie będą tolerowane niecenzuralne wypowiedzi i wulgaryzmy.
